My first epod.

Σήμερα, 7/3/12 δημοσιεύτηκε το πρώτο μου epod (earth science picture of the day)και μπορείτε να το δείτε στην παρακάτω διεύθυνση.
http://epod.usra.edu/blog/2012/03/tiny-world-in-a-fallen-drop.html

Από την εκδήλωση ποίησης "Γυναίκες της διπλανής πόρτας".

Η ποίηση πάει στο Βαφοπούλειο...

ΔΗΜΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΙΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ
ΒΑΦΟΠΟΥΛΕΙΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ
...
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
...
ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΗΣ ΔΙΠΛΑΝΗΣ ΠΟΡΤΑΣ
ΜΕ ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΤΟ ΒΑΦΟΠΟΥΛΕΙΟ

Έξι γυναίκες, γυναίκες της διπλανής πόρτας, ενώνουν τη φωνή τους και αποκαλύπτουν τον ποιητικό τους κόσμο. Ξεδιπλώνουν την αγωνία τους καθώς «αλλάζουν οι εποχές», βιώνουν τη μοναξιά της «κουρτίνας», τραγουδάνε τον Έρωτα και αντιμετωπίζουν το Θάνατο. Μα πάνω από όλα, τον ίδιο τους τον εαυτό!
Οι γυναίκες της διπλανής πόρτας, σε ένα, εκ βαθέων, μοίρασμα ψυχής, σας προσκαλούν στον ποιητικό τους κόσμο.
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου 2012 και ώρα 20.00΄, στο Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο, στην Αίθουσα Πολιτιστικών Εκδηλώσεων 4ου ορόφου.

Διαβάζουν: Αλαμπορινού Κωνσταντία
Καγξίδου Έφη
Κωσταρέλη Ευτέρπη
Πισιώτη Μαρία
Σπεντζάρη Λίνα
Τραϊανού Θάλεια
Συντονίζει: Σαράτσης Γιώργος
Συνοδεύουν οι μουσικοί: Βασιλειάδης Κώστας, φυσαρμόνικα
και ο τραγουδοποιός: Ραπτόπουλος Κώστας, κιθάρα.

Η είσοδος είναι ε λ ε ύ θ ε ρ η.

Η εξέλιξη της θεωρίας του χάους και η σημαντικότητα της στην μελέτη και περιγραφή της φύσης.

Η εργασία που έκανα στα πλαίσια του μαθήματος "Ιστορία και Εξέλιξη των Ιδεών στη Φυσική".

Chaosv5final

Α tiny world in a fallen drop...

Τιτάνας Άτλας

Από πότε έχω να ακούσω τ' όνομά μου?
Πάει καιρός και δε θυμάμαι ούτε κι εγώ τι έχω απογίνει...
Κάποια βαριά κατάρα πρέπει να έχω κερδίσει ,κι ίσως γι αυτό να νιώθω τόσο βάρος.
Βάρος,βάρος ασήκωτο στις δυο μου πλάτες και ευθύνη.
Κάπου κάπου ακούω φωνές,ψιθύρους ή άλλοτε,ακόμα και κραυγές,μα ποτέ,ποτέ τ' όνομά μου...
Κάθομαι ατάραχος και μετρώ τον αέναο χρόνο,νιώθοντας τα γόνατά μου να τρέμουν.
Κανείς δε νοιάζεται για μένα.
Όυτε ένα από όλα αυτά τα πλάσματα γύρω μου δε νοιάζεται.
Θα καταλάβαιναν άραγε την απουσία μου?
Κρίμα που ποτέ δε θα το μάθω...
Ανάθεμά σε Κλωθώ...
Ανάθεμά σε....

Για την καρδιά της Ανδρομέδας...

Για 'σενα εγώ χάνομαι,
για 'σενα ανασαίνω,
τη πήρα την απόφαση
για 'σενα εγώ πεθαίνω!

Στο βράχο σαν σ' αντίκρισα
να κλαις απελπισμένη
και γύρω σου σα Χάροντας
το Κήτος να προσμένει.

Στ'ορκίζομαι αγάπη μου
στον ήλιο στο φεγγάρι,
αστέρι κι αν γινόμουνα
εσένα θα 'χα πλάι.

Στ' ορκίζομαι αγάπη μου
στη γη στην οικουμένη
για 'σενα η καρδούλα μου,
για 'σενα είναι φτιαγμένη!

Έρχομαι μάτια μου γλυκά
το τέρας να σκοτώσω,
για τη δική σου αγκαλιά
σκληρά ας το πληρώσω.

Γιατί έτσι είναι η ζωή,
ποτέ δε θα τ' αλλάξεις,
για να κερδίσεις μια στιγμή,
πρέπει πολλά να χάσεις...